6 Şubat 2011 Pazar

Dağınık






Kaybettiği bir savaşı bir daha kaybedilir mi insan?
-Hayır
Kaybettiğini düşününce mi yoksa kaybetmediğini göremediğinde mi başlar kafandaki uğultular?
Kaç notayla gider beynindeki dağınıklar?
Ne kadar daha derine inersen biter tenhalığın?
Bitmez ki!
Biter mi?

Tutsam saçlarından öpsem öpsem öpsem
Koysam yerine
Yakışmasan
Alsam seni yanıma koysam
Hayat gibi
Seni de…

Şimdi bakıp yüzüne
Aşık olmamaya direniyorum
Umrumda değil
Değil
Hiç biri
Olsam da olmasam da
Nasılsa fark etmiyor!
Peki,
Kalbin rengi neden kanla aynı renkteydi?


13 yorum:

deep dedi ki...

yeni geldim bloguna.
ilk kez okudum.

hüzünlü bir şiirimsi ya da şiir.
umutsuz gibi.
ilk izlenim.
okudukça anlarım.
:)
az yazıyorsunuz galiba.

siyah karabatak.

bir de "ilk paragrafta, "kaybettiğini" olacaktı sanırım.

kaybetmediğini göremediğinde değil herhalde kaybettiğini göremediğinde olsa gerek.

ya da ben yanlış anladım.

görüşürüz.
:)

siyah karabatak dedi ki...

Hoşgeldin o zaman.
Genelde öyle zamanlarda yazasım geliyor o yüzden hüzünlü ve bu aralar sık yazmıyorum bu da iyi tarafı sanırım:)

Kaybetmediğimi göremiyorum ben bazen.
Gözüme sokmak istiyorum bunu o yüzden.

Görüşürüz:)

deep dedi ki...

:)

matias dedi ki...

oksijen tupune kosacak kadar yorulur ruhlar savasmaktan, ama bazen..
sonrasında yeni savaslar baslar mor,
yasayan herkes yaslanır
ama askla ama savasla..

gokkusagını goremeyen fokların serefine kadeh kaldır:)

gri kent sakini dedi ki...

Derine indikçe çoğalır tenhalığın... direnmeye gücümüz var mı ki çok şeye siyah karabatak, güçlümüsün ki bir şarkıdan... ya, bir kuşu kanat çırparken, öylece gökyüzünde süzülürken seyrettiğinde, içine sarılan histen de daha güçlümüsün ki? ya denize inen yokuşlardan...
ben çok önceleri kabul ettim güçsüzlüğümü... doğmamıştı daha hücrelerim... bundandır her yağmurda içime düşen hüzün...

siyah karabatak dedi ki...

@matias:
yeni savaşlar olmasa belki bir anlamı kalmaz yaşamının ne dersin ?
ruh illa ki bulur savaşacak şey!
hayat,aşk adı her neyse...
kadehim güneşe karşı!:)

siyah karabatak dedi ki...

@gri kent sakini:
bilmem...
ne kadar güçlüyüm bu saydıklarından?
yağmurda içine düşen hüzün bu güneşte açar ne dersin? yağmur varsa illa ki vardır bir yerde gökkuşağı.
Olmalı ya olmalı...
Yoksa nasıl yaşarız?
Denize inen yokuşlardan bakılır o zaman renklere.

deep dedi ki...

mimin var bende.

deep dedi ki...

ödülün var bende.
:)

siyah karabatak dedi ki...

çok tembelim ben daha mimi yazamadım:/
verme bana ödül:/

deep dedi ki...

:)

Kırmızı Çizmeli Kedi dedi ki...

kaybettiğin bir savaşı tekrar tekrar kaybedersin... çünkü her kaybettiğini düşündüğünde bir daha yaşarsın o kaybetme duygusunu. ve her seferinde tekrar kaybedersin.

siyah karabatak dedi ki...

kırmızı çizmeli kedi:
sanırım mümkün :/

 

Template by Blogger Candy